Hemodiyaliz Hastalarına Verilen Eğitimin Bağımsızlık ve Öz-Bakıma Etkisi: Randomize Kontrollü Bir Çalışma

Abstract

Amaç: Bu randomize kontrollü çalışma, Roper-Logan-Tierney Hemşirelik Modeline dayalı eğitimin, hemodiyaliz tedavisi gören bireylerin günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık düzeyleri ve öz-bakım becerileri üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlamıştır. Yöntemler: Çalışma, Türkiye'deki bir hemodiyaliz ünitesinde 78 hasta (deney grubunda 40, kontrol grubunda 38) ile gerçekleştirilmiştir. Deney grubu 6 haftalık Roper-Logan-Tierney Hemşirelik Modeli tabanlı bir eğitim programı alırken, kontrol grubu rutin bakım almıştır. Veriler, başlangıçta, müdahale sonrasında ve 3 aylık takipte Hasta Bilgi Formu, Modifiye Barthel İndeksi ve Öz-Bakım Gücü Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Deney grubu, müdahale sonrası ve takipte kontrol grubuna kıyasla önemli ölçüde daha yüksek Modifiye Barthel İndeksi ve Öz-Bakım Gücü Ölçeği puanları elde etti (P<,05). Grup içi karşılaştırmalar, deney grubunda başlangıçtan müdahale sonrası ve takipte Modifiye Barthel İndeksi ve Öz-Bakım Gücü Ölçeği puanlarında önemli iyileşmeler olduğunu ortaya koyarken (P<,05), kontrol grubunda önemli bir değişiklik gözlenmedi. Sonuç: Roper-Logan-Tierney Hemşirelik Modeli'ne dayalı eğitim, hemodiyaliz tedavisi gören bireylerin günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık düzeylerini ve öz-bakım becerilerini etkili bir şekilde artırabilir. Bu çalışma, hemodiyaliz hastalarının bağımsızlığını ve öz-bakım becerilerini geliştirmek için hasta eğitimine hemşirelik modellerinin dahil edilmesinin önemini vurgulamaktadır.