ESKİ MEZOPOTAMYA HUKUKUNDA EVLATLIKLARIN MİRAS HAKKI

Abstract

Neslin devamının garantisi olan çocuk, günümüz toplumlarında olduğu gibi Eski Mezopotamya toplumlarında da ailenin değerli bir üyesi olarak kabul edilmiştir. Çocuk sadece soyun devamının sağlanması için değil aynı zamanda aile mirasının gelecek nesillere aktarımı, ebeveynlerin yaşlılıklarında bakımlarının üstlenilmesi, ölümlerinden sonra cenaze törenlerinin yapılması ve ruhları için gerekli ritüellerin gerçekleştirilmesi için de önemli olmuştur. Eski Mezopotamya’da bu amaçları gerçekleştirmek için biyolojik çocuklara sahip olan aileler olduğu gibi doğal yollarla çocuk sahibi olamayan aileler de bulunuyordu. Çocuksuz aileler evlat edinme (adoption) uygulamasıyla bu özlemlerini dindirmişlerdir. Eski Mezopotamya kanunlarında konu ile ilgili çok sayıda maddenin yer alıyor olması toplumda evlat edinmenin yaygın bir uygulama olduğunu gösterdiği gibi evlatlık alınan çocuklar ve evlat edinen ailelerin haklarının hukuken gözetildiğine de işaret etmektedir. Bu çalışmada Sumer ve Sami toplumlarında evlat edinilen çocukların miras haklarını koruyan kanun maddeleri incelenmiştir.