Alman Dış Politikasının Sivil Yüzü ve Kültür Politikaları

Abstract

Alman Dış Politikasının özellikle II. Dünya savaşı sonrası dönüşümünü izleyen bu çalışma, Sivil Güç Prensibi üzerinden şekillendiğini düşündüğümüz dış politika eylemlerinin teorik arka planını açıkladıktan sonra, kültür ve eğitim politikalarının dış politika içinde sahip olduğu yeri açıklamaya çalışmıştır. Sivil güç terimi aslında Orta Çağ Avrupasının medenileşme sürecinde toplumların giderek şiddetten uzaklaşması ve meşru şiddet tekeli olarak devletin kristalleşmesi ve toplum tarafından şiddet kullanımının “kötü” olarak kabul edilmesi ile açıklanabilecek sosyolojik bir terimin Uluslararası İlişkiler Literatürüne uygulanması ile ortaya çıkmıştır. Özellikle Avrupa Birliğinin ortaya çıkış süreci bu döneme paralel olarak görülür ve Almanya’nın dönüşümü de Avrupa’nın II. Dünya Savaşı sonrası dönüşümü ile tandem halindedir. Giderek daha farklı alanlara yayılan dış politika eylemleri, kültür ve eğitim politikaları alanında da daha kullanılır olmuş ve hatta farklı vakıflar ve enstitüler de devlet tarafından desteklenmiştir. Neticede Almanya’nın bu eğitim ve kültür politikalarını dış politikasında ciddi bir konuma yerleştirdiği kanısına varılmış ve kültürel etkileşimin toplumsal bazda daha önemli olduğu ortaya konulmuştur.