Fiziksel Aktivite İçin Park ve Rekreasyon Alanları: Engeller ve Teşvikler

Abstract

Bu araştırmanın amacı; park ve rekreasyon alanları kullanıcılarının fiziksel aktivite ile ilişkili parametlerinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Ankara İlindeki park ve rekreasyon alanlarına gelen katılımcılar oluştururken, örneklem grubunu ise 289 gönüllü katılımcı oluşturmuştur. Katılımcıların, 123’ü erkek ve 166’sı kadındır. Araştırmada; veri toplama aracı olarak, Stanis ve diğ., (2009) tarafından geliştirilen, Gümüş ve diğ., (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan “Fiziksel Aktivite Mekânı Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde; betimsel istatistik yöntemleri (yüzde/frekans), ikili karşılaştırmalarda t-Testi, üç ve daha fazla grup arasındaki farkı belirlemek için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Post-Hoc analizlerinden Bonferroni Testi kullanılmıştır. Katılımcıların, fiziksel aktivite mekânı değerlendirme ölçeği puanlarının, cinsiyet, eğitim seviyesi, medeni durum ve beden kitle indeksi değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Ancak fiziksel aktivite mekânı değerlendirme ölçeğinin, fiziksel aktivite mekânı seçimi alt boyutu puanlarının düzenli fiziksel aktivite yapma değişkenine göre düzenli fiziksel aktivite yapmayan katılımcılar lehine, fiziksel aktiviteye katılım sıklığını engelleyen unsurlar alt boyutu puanlarının ise yaş değişkenine göre 42-53 yaş grubunda yer alan katılımcılar lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda; cinsiyet, eğitim seviyesi, medeni durum ve beden kitle indeksi değişkenlerinin, mekân seçimini ve fiziksel aktiviteye katılımı etkilemediği ancak düzenli spor yapma değişkeninin, fiziksel aktivite mekânı seçimi üzerinde ve yaş değişkeninin fiziksel aktiviteye katılım sıklığını engelleyen unsurlar üzerinde bir etkiye sahip olduğu söylenebilir.