ASYA’NIN EŞİĞİNDE BİR İMPARATORLUK: ANTİK MISIR’IN 18. HANEDAN DÖNEMİNDE SURİYE-FİLİSTİN ARASINDAKİ İLİŞKİLER

Abstract

Uygarlığın doğuş sürecinde insanlığın deneyimlediği uzun ve zorlu tarihsel serüvenin önemli merkezlerinden biri olan Mısır, geçmiş ile bugünü iç içe geçiren süreklilik gösteren yapısıyla, toplumsal bilinç ve insan zihninin gelişimine kayda değer katkılar sunmuştur. En erken dönemlerden itibaren gözlemlenen bu birikim, Mısır’ın hem medeniyet anlayışında hem de devlet teşkilatlanmasında yenilikçi ve kurumsal bir karakter kazanmasını sağlamıştır. Kadim siyasal geleneğe sahip bu yapıda devlet düzenini korumak, idari ve askeri tedbirleri zorunlu kılmıştır. Güvenlik ve yayılmacılık ekseninde Mısır; Suriye-Filistin, Levant, Anadolu ve Mezopotamya’da siyasi üstünlük hedeflemiştir. Özellikle 18. Hanedanlık’ta belirginleşen bu dış politika; askeri seferler, diplomasi ve ekonomik çıkarlar üzerinden şekillenen bölgesel bir hâkimiyet mücadelesidir. Bu çalışma; Mısır’ın Suriye-Filistin seferlerini, ittifaklarını ve siyasi kazanımlarını tarihsel bir bütünlükle ele almaktadır. Süreci netleştirmek adına Anadolu, Mezopotamya ve Asya’daki bölgesel dinamikler de kapsama dâhil edilmiştir. Ayrıca bölgenin tarihsel arka planı ile Mısır’ın dış politikasındaki değişimlerin sonraki dönemlere etkileri analiz edilmiştir.