Spastik serebral palsili bireylerde farklı üst ekstremite patternleri ve bağımsızlık seviyesi arasındaki ilişkinin ICF perspektifine göre incelenmesi

Abstract

Amaç: Serebral palsili (SP) bireylerde şu ana kadar çeşitli el ve kol tutulum patternleri tanımlanmış olsa da, günlük yaşamdaki işlevsellikleri hakkındaki bilgilerimiz hala yetersizdir. Bu çalışmanın amacı, spastik SP'li bireylerde üst ekstremite tutulum patternlerini işlevsellik düzeyine göre araştırmaktı. Yöntemler: Çalışmaya yaşları 7-21 yıl arasından değişen toplam 101 spastik SP’li tanılı birey (%30 unilateral SP, % 70 bilateral SP; toplam 172 el ve kol patterni) dahil edildi. Anormal el ve kol patternlerini tanımlamak için El ve Kol Pattenleri Sınıflandırma Sistemleri ayrı ayrı kullanıldı. Sonrasında, çalışmaya dahil edilen hastaların el işlevsellikleri ve günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık düzeyleri El Becerileri Sınıflandırma Sistemi (EBSS) ve Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçütü (FBÖ) kullanılarak belirlendi Bulgular: EBSS I ve Simple Flex el patterni arasında yüksek düzeyde bir ilişki bulunurken r=0,72) ve EBSS II ve Simple Flex el patterni arasında orta düzeyde bir ilişki tanımlanmıştır (r=0,57). Ayrıca, Tip Ia ve Tip Ic kol patternleri ile günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlık seviyesi arasında orta derecede bir ilişki saptandı (r1=0,56 ve r2=0,44) Sonuç: Elde edilen verilerin ışığında; bir yandan Tip Ia ve Tip Ic kol patternlerinin diğer yandan Simple Flex el patterninin fonksiyonellik açısından verimli olduğu sonucuna varıldı. Ek olarak, Simple Flex Plus ve Intrinsic Punching Hand el patternlerinin el işlevselliği açısından verimli olmadıkları bulundu. Sonuç olarak SP’li çocuklarda yaygın olarak görülen farklı kol ve el patternlerinin işlevsellik açısından birbirlerinden farklıdırlar. Bundan Ötürü spastisite yönetiminde sıklıkla başvurulan yöntemlerden biri olan BoNT-A tedavisine karar vermeden önce hasta hem rijit hem de fonksiyonel açıdan kapsamlı bir şekilde değerlendirilmelidir.