Senil infertilitede genç plazmanın yaşa bağlı testiküler dejenerasyonu tersine çevirdiğine dair spektrokimyasal kanıtlar

Abstract

Amaçlar: Erkeklerde yaşlılığa bağlı kısırlık öncelikle testis dejenerasyonu ile ilişkilidir, ancak kesin etiyolojisi hala belirsizdir. Son yıllarda, yaşa bağlı fizyolojik bozulmayı iyileştirmeyi amaçlayan stratejilere giderek daha fazla dikkat çekilmektedir. Bu çalışma, yaşlı ve genç Wistar sıçanları arasında heterokronik kan plazma değişiminin, özellikle protein, lipit, karbonhidrat ve nükleik asit profillerini hedef alarak, testis dokusunun moleküler bileşimi üzerindeki potansiyel iyileştirici etkilerini araştırmaktadır. Yöntemler: Spektral veriler Fourier dönüşümlü kızılötesi (FTIR) spektroskopisi yoluyla elde edildi ve temel bileşen analizi (PCA) ile değerlendirildi. Sonuçlar: Genç testis dokusunun spektral özellikleriyle karşılaştırıldığında, yaşlı örnekler, spektral omuz oluşumu, bant genişlemesi ve frekans kaymaları da dahil olmak üzere yapısal dejenerasyonu gösteren belirgin moleküler değişiklikler sergiledi; bu değişiklikler özellikle β-tabaka açısından zengin protein konformasyonlarıyla ilişkilidir. Özellikle, fosfolipid ve glikolipid ile ilişkili bantlar yaşlı kontrollerde ve yaşlı plazma alan genç sıçanlarda mevcuttu, ancak genç kontrollerde ve genç plazma ile tedavi edilen yaşlı sıçanlarda yoktu. Benzer şekilde, testis glikojeni, metil salınımı ve nükleik asit fosfat gruplarıyla ilgili spektral özellikler yaşlı dokularda kaybolmuş, ancak genç ve gençleştirilmiş yaşlı örneklerde korunmuştur. Bu değişiklikler istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,01, %99 güven aralığı). Sonuç: Genel olarak, plazma değişimi, alıcı testis dokusunda donöre özgü moleküler imzaları yansıtan spektroskopik olarak tespit edilebilir değişikliklere neden olmuştur. Genç plazma alan yaşlı sıçanlarda protein ikincil yapılarının restorasyonu ve nükleik asit ve glikojen ile ilişkili sinyallerin yeniden ortaya çıkması, bu müdahalenin erkek üreme yaşlanmasına karşı terapötik potansiyelini vurgulamaktadır. Bununla birlikte, bu çalışma FTIR merkezli bir spektrokimyasal analiz olarak tasarlandığı için, proteomik veya RNA-seq gibi daha derin moleküler katmanları, plazma kaynaklı etkilerin daha uzun süreler boyunca kalıcılığını veya kadın üreme sistemine potansiyel uygulanabilirliğini ele almamaktadır. Bu boyutları araştırmak ve çevresel alaka düzeyini daha da güçlendirmek için gelecekteki çalışmalar gereklidir.