Okullarımız Yapılandırmacı Öğrenme Ortamlarına Ne Kadar Sahip? Ortaokul Öğrencilerinin Algıları Üzerine Boylamsal Bir Bakış

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı ortaokul öğrencilerinin algılarına göre okullarımızın yapılandırmacı öğrenme ortamlarına ne kadar sahip olduklarının boylamsal bir analizini yapmaktır. Araştırma, boylamsal “Panel Tarama” türünde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklem grubunu 2011-2014 yılları arasında Muş ili merkezine bağlı farklı ortaokullarda öğrenim gören n=2526 (kız=1263; erkek=1263) ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak; Yılmaz-Tüzün, Çakıroğlu ve Boone (2006) tarafından Türkçe’ye uyarlaması yapılan 20 maddelik “Yapılandırmacı Öğrenme Ortamı Ölçeği” (Constructivist Learning Environment Survey-CLES) ile bir adet kişisel bilgi formundan oluşan veri toplama envanter formu kullanılmıştır. Dağıtılan ölçme envanter formunun geriye dönüş oranı ortalaması %90.2’dir. Ulaşılan çalışma verileri üzerinde Leven’s test, t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Post-hoc testleri (Dunnett C, Tukey ve Scheffe) yapılmıştır. Araştırma sonunda; öğrencilerin okullarındaki yapılandırmacı öğrenme ortamına ilişkin algılarının cinsiyet, sınıf düzeyi ve öğrenim gördükleri yıl değişkenleri açısından anlamlı şekilde farklılaştığı ortaya çıkmıştır. Kız öğrenciler erkek öğrencilere oranla daha fazla oranda okullarında yapılandırmacı bir öğrenme ortamı olduğu algısına sahiptirler. Ayrıca 5. ve 6. Sınıf öğrencileri, 7. ve 8. Sınıf öğrencilerine göre daha yüksek düzeyde okullarında yapılandırmacı bir öğrenme ortamı olduğunu belirtmişlerdir. Öğrencilerin öğrenim gördükleri yıl açısından algılarının ise 2011 yılında bir sonraki yıllara oranla daha yapılandırmacı bir öğrenme ortamı olduğu yönünde öngörülenin aksine bir sonuca işaret ettiği ortaya çıkmıştır.