Üniversite Çalışanları Örneğinde Örgütsel Sinizm ve Örgütsel Demokrasi İlişkisinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Araştırmada, Muş Alparslan Üniversitesi (MAÜ) örneğinde, çalışanların; örgütsel demokrasi ve örgütsel sinizm algılarını, bu algıların demografik değişkinler ile farklılaşıp farklılaşmadığını, ikisi arasındaki ilişkiyi ve örgütsel demokrasinin alt boyutları ile örgütsel sinizm arasındaki ilişkileri belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı çalışmada veri toplama aracı olarak Brandes, Dharwadkar ve Dean (1999) tarafından geliştirilen Örgütsel Sinizm Ölçeği ile Geçkil ve Tikici (2015) tarafından geliştirilen Örgütsel Demokrasi Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma kapsamında MAÜ’den 321 akademik ve idari personele ulaşılmıştır. Bulgular: Çalışmanın temel bulgularına göre; katılımcıların örgütsel sinizm düzeylerinin alt sınıra yakın, düşük bir düzeyde gerçekleştiği tespit edilmiştir. Katılımcıların örgütsel demokrasi algısının ise nötr, ortalama düzeyde gerçekleştiği görülmektedir. İkisi arasında ve örgütsel demokrasinin alt boyutları ile örgütsel sinizm arasında ters yönlü orta şiddette bir ilişki vardır. Sonuç: Bu veriler; örgütler için pozitif bir durum olan demokratikleşmenin arttıkça negatif olan sinizmin azaldığını göstermektedir. Özgünlük: Araştırma, örgütsel demokrasi ile örgütsel sinizm arasındaki ilişkiyi üniversite çalışanları örneğinde inceleyerek literatürdeki bir boşluğu ele almaktadır. Mevcut çalışmaların çoğu özel sektör kapsamında yürütülmüş olup, kamu örgütleri veya yükseköğretim kurumlarında bu iki kavramın etkileşimini inceleyen araştırmalar sınırlıdır. Bu bağlamda çalışma, örgütsel demokrasi algısının örgütsel sinizm üzerindeki etkisini üniversite bağlamında ortaya koyarak literatüre özgün bir katkı sunmaktadır. Elde edilen bulgular, yöneticilerin demokratik uygulamaları güçlendirmesinin çalışanlarda güven ve aidiyet duygularını artırabileceğini; buna karşılık, adalet ve katılım eksikliğinin sinik tutumları destekleyebileceğini göstermektedir. Bu sonuçlar, örgüt yöneticileri ve politika yapıcılar için yükseköğretim kurumlarında daha katılımcı ve şeffaf yönetim anlayışlarının geliştirilmesine yönelik pratik çıkarımlar sunmaktadır.