Fransa’daki İki Dilli Çocukların Miras Dilli Öğretiminde Yeni Bir Dönem

Abstract

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Fransa'ya önemli bir göç akını başlamıştır. Göçler, iki dilli ve çok kültürlü toplumların Fransa’da yaygınlaşmasını hızlandırmıştır. Bu durum, göçmen kökenli yeni neslin miras dili (azınlık dili) eğitimine ilişkin iki yönlü bir madalyonu ortaya çıkarmıştır. Madalyonun bir yüzü, göçmen kökenli iki dilli çocuklara koşullar ne olursa olsun miras dili eğitimini sağlamaktır. Madalyonun diğer yüzü ise Fransa'nın eğitim politikası ve hedefleri doğrultusunda miras dili eğitiminin nasıl sağlanacağı ve aynı zamanda bu fenomenden kaynaklı potansiyel sorunlardan nasıl kaçınılacağıdır. Bu iki yönü ile bu çalışmada Fransa'daki iki dilli çocuklar için miras dili eğitimindeki güncel gelişmeler değerlendirilmiştir. Miras dili eğitimindeki gelişmeleri farklı açılardan incelemek amacıyla ELCO'dan EILE'ye geçiş süreci incelenmiştir. Literatür taraması kapsamında siyasi tutumlar ve yaklaşımlar, öğretmenlerin yaklaşımı ve eğitim altyapısı, değişen eğitim hedefleri ile göçmen ailelerin ihtiyaçları ve beklentileri, eğitimin temel ilkeleri ve Fransızcanın bölgesel ve azınlık dillerine karşı baskınlığı değişkenlerinin bu geçiş sürecini etkilediği belirlenmiştir. Bu değişkenlerin etkisini belirlemek amacıyla literatür incelemesi yapılmış ve bu kapsamda ulaşılan verilerle değişkenler açıklanmıştır. Ulaşılan sonuçlara bağlı olarak miras dilinden yabancı dile geçişin nedenleri ele alınmıştır. Sonuç itibariyle belirlenen değişkenlerin miras dili eğitimini köklü bir şekilde değiştiren EILE eğitiminin oluşumunda etkili oldukları belirlenmiştir. İnceleme sonucunda Fransa ile miras dili (menşe dili) ülkesi arasında EILE eğitiminin geliştirilmesine ilişkin aile ve öğrenci odaklı öğretim süreçlerinin geliştirilmesi gerektiği belirlenmiştir.