Dış Politika Unsuru Olarak, 25 Temmuz 1966 Tarihli Türkiye Arnavutluk Kültürel İş Birliği

Abstract

Devletler kuruluş süreçlerinde belirli bir amaç üzerine gelişmeyi kendilerine hedef edinirler. Bu amaca doğru ilerleme kaydederken de dönemsel anlamda tercihlerini kullanırlar. Devletin menfaatlerini ön plana alarak dünyadaki diğer devletler ile ilişki kurarlar. Bu ilişkilerde, tarihi geçmiş, coğrafi komşuluk, din, dil, ırk birlikteliği gibi konular rol oynayan hususlardır. Ancak bu kurulan ilişkilerde en başat rol, her devletin kendi milli esasları ile birebir örtüşen menfaatleridir. Bu kaideler içerisinde, belirlenen amaca ulaşma süreci devletin varlığı boyunca devam eder. Diğer devletlerle kurulacak olan ilişkilerde bu husus göz önüne alınarak zaman zaman eksen kaymaları olabilmektedir. Literatürde bunun adı “Dış Politika” olarak tanımlanmıştır. Bu yönelişlerde de devlet yöneticilerinin maharetle hareket etmeleri çok büyük önem arz etmektedir. Bu kaymaların doğru bir şekilde ayarlanması her devlet için elzem olan bir konudur. Nitekim belirli bir dönem temel alınarak, genel amaçtan ayrılmak suretiyle kurulacak olan bir ilişki ileriye dönük olarak devletin hassas mecralarında telafisi mümkün olmayan harabiyetlere yol açabilmektedir. Bu sebeple dış politikada atılacak her bir adım çok büyük önem arz etmektedir. Devletlerin politikalarını oluştururken çok önem verdikleri uluslararası ilişkiler, siyasi, ekonomik, askeri ve kültürel ilişkiler şeklinde sınıflandırılabilir. Ancak dünyadaki gelişmelere paralel olarak, kaydedilecek ilerlemenin en birincil şartı, kurulacak olan kültürel ilişkilerdir. Bu çalışmamızda dış politikanın önemli bir unsuru olan kültürel ilişkilerin önemine değinerek Türkiye ile Arnavutluk arasında kurulan 25 Temmuz 1966 tarihli kültür ortaklığı bağlamında iki ülke arasındaki ilişkilerin tarihi seyri ele alınacaktır.