Anlam Arayışlarında Özne-İnsan'a Dair Günümüz Akademik Sosyo-Kültürel Yaklaşımların Felsefi Bir Kritiği: Türkiye Örneği

Abstract

In this paper, we shall pursue a philosophical critique of the current academic approaches to a subject-human in knowledge and meaning inquiries both theoretical and applied levels at the cosmo ontological ground by applying the views of ordinary persons and academicians who run after knowledge and meaning inquiries so as to obtain factual pictures of the topic. In the end, by means of the paper we shall be witness of the fact that whether or not there are any originality and free-thinking about the subject-human centred knowledge and meaning inquiries among Turkish academicians.

Bu makalede günümüz akademik bazı olgusal örneklerden yola çıkarak ister mensubiyeti sıradan halka ister akademiya’ya ait olsun bilgi ve anlam arayıcısı insanların kendi yaşanmışlıklarından hareketle bilgi faaliyeti öznesine (özne-insana) karşı sergilediği sıradan veya akademik sosyo-kültürel yaklaşımların olgusal bir resmini çekip nazari ve ameli seviyelerde kozmo ontolojik çerçevede felsefi bir kritiği yapılacaktır. Kaldı ki, bilgi faaliyeti sürecinde insanın kendisi bu eylemin: hem aktif öznesi; hem edilgen nesnesi; hem de bazı durumlarda (özne+nesne) her ikisi konumundadır. Amacımız, makale konumuza dair genel düşünsel çerçevenin yanı sıra bilgi ve anlam arayıcısı insanın içinden şekillenip çıktığı ve ölümüne kadar içinde olduğu halk sağduyusu, kültürü ve bilgeliği tecrübi verilerinden hareketle kısaca bizim Türk akademiya’sının durumunun tespit ve değerlendirmesini yapmaktır. Sonuçta özne-insan merkezli bilgi ve anlam arayışların da özgünlük ve özgürlük adına elimizde neyin olup olmadığına şahit olacağız.