Şiir Sanatında Yinelemeler Ve Mekân Kullanımı (Murathan Mungan Örneği)

Abstract

Sanata bakışını “demek istemek” şeklinde özetleyen Mungan, “sanat daha çok bizim anlaşılmak uğruna yaptığımız bir şeydir” (2000) söylemi ile de sanat aracılığıyla varmayı umduğu menzili açığa kavuşturmuş olur. Bir şeyler anlatabilme telaşı yanında nitelikli bir dilin izini takip etmekten kendini alamamış Mungan’a göre ‘halkın anlayabileceği bir dil’ okurun karanlığıdır (2017). Anlamı çarpıtmadan iletmeyi yeğlemiş Mungan, şiirin müzik disiplinine yakın bir çerçevede yorumlandığı anlayıştan uzaktır. Nitekim şarkı sözlerini herhangi bir şiir kitabına almamış olmasının sebebini “hiyerarşik değil türsel bir sınıflama (2006)” olarak açıklar. Özge bir dil yaratmak uğruna kendi çağının sözlüğünü yakalamanın gerekliliğine inanmış olan Mungan’ın (1996) aşk-geçmiş zaman çağrışımlı, Antik Kent başlıklı şiiri, özgün söz tasarımlarının nitelik çözümlemesi yoluyla duyuş sarmalının aralanması için seçilmiştir. Kelimelerin dizelerde yakalanmış duygu değerlerinin ses-anlam ilişkisi ve yinelemeler çerçevesinde ele alınması yanı sıra mekânsal duyarlılığın ses-söz boyutunda irdelenmesi amaçlanmıştır. Günümüz şiir dili kullanımına yönelik değerlendirmenin ses ile duygu ve düşünce ilişkisi incelemelerine fayda getireceği düşünülmektedir.