Malazgirt Savaşı, Sultan Alparslan ve Diyojen

Abstract

Bundan 950 yıl önce vuku bulan Malazgirt Savaşı’nın giderek tarihi bağlamından kopartıldığı ve ideolojik bir içerikle ele alındığına tanık olmaktayız. Aslında Malazgirt iki farklı halk veya ulus arasında meydana gelmiş bir savaş değildir. Kimi Roma kaynaklarında Sultan Alparslan’dan “Kürtler ve Perslerin Kralı” şeklinde söz edilirken, savaşın Perslere karşı yapıldığı belirtilmektedir. Malazgirt Sultan Alparslan’ın ordusunu hazırlayarak katıldığı bir savaş da değildir. Diyojen’in kenti işgal ettiği sırada Alparslan Halep’te bulunmaktadır. Halep’ten dört bin kişilik bir Memluk ordusuyla yola çıkan Alparslan’ın Diyojen ile savaşmasını teşvik edenler Kürtlerdir. Zira Diyojen’in işgal ettiği Malazgirt, Mervani Kürt Beyliğinin sınırları içinde kalmaktadır. Alparslan Malazgirt’e ulaştığında, on bin civarında Kürt kuvveti kendi askerlerine dâhil olur. Ancak, Roma ordusu ile karşılaştırıldığında, İslam ordusu sayıca çok düşüktür.

The Manzikert Battle (1071) has been gradually distorted from its historical context and has been treated regarding ideological perspective. Indeed, the Manzikert is not a kind of war that took place between two different people or nations. Ethnic emphasis of Turkic justification of the Manzikert war has been mentioned neither in Arabic nor in Roman literature. Besides in some Roman historical written resources, Sultan Alparslan mentioned as the “King of Kurds and Persians” and the battle that Diogenes launched has been described the war against Persians. By the time Diogenes occupied the Manzikert, which was under the rule of Marwan Kurdish Principality, Alparslan was still at Aleppo. Since Alparslan didn’t have time to gather his army, the Kurdish dynasty encouraged him to war against Roma and contributed Alparslan’s Army around ten thousand Kurdish forces to his original forces; which was around four thousands.