19. Yüzyılda Sivas'ın Sosyo-Ekonomik Durumu

Abstract

Sivas1845 yılı Temettüat Defterleri kayıtlarına göre çoğunlukla Türk, Ermeni, Rum veKıpti nüfusuna sahiptir. Bu unsurların Müslüman ve Hıristiyan olduklarıbilinmektedir. Mesleklerinden Müslüman ve Hıristiyan din adamı olduklarıanlaşılan kimseler kayıtlıdır. Sivas'ta ikamet edenlerden yetişkin erkeklerinesnaf, zanaatkâr veya çiftçi oldukları, çocukların ise çıraklığa verildiklerive ücretleri olduğu tespit edilmiştir. Gayrimüslimlerin tamamının zanaatkârveya esnaf oldukları, çiftçilik ve hayvancılık ile uğraşanların yok denecekkadar az olduğu tespit edilmiştir. Askerlikle alakalı olanların tamamıMüslümandır. Ziraat ile uğraşanların çoğu aynı zamanda arabacılık yapmaktadır.Çiftçilik yapanlar daha çok buğday, arpa, fiğ ekmektedir. Sadece Gökçe BostanMahallesi'nde ikamet eden bazı çiftçilerin bu ürünlerin yanı sıra, tütün, afyon, susam ve börülce de ektikleri tespit edilmiştir.

According to the records of Temettüat Notebooks, in 1845, Sivas had mainly the population of Turkish, Armenian, Grek and Copt.It has been known that these elements were Muslims and Christians. There werealso some people, who were known to be Muslim and Christian religious men, registered in the Notebook. It was discovered that the adult men living inSivas were tradesmen, craftsmen or farmers, and the children were apprentice, who took salaries. On the other hand all the nonmuslim adult population were thecraftsmen and tradesmen. There were only a few of them who were dealing withfarming and stockbreeding. All the people who were related to the soldiershipwere Muslims. People dealing with agriculture were also dealing with carting.Farmers mostly dug wheat, barley and fiğ (a kind of plant, which is used tofeed animals). People living in Gökçebostan district were also interested indigging tobacco, opium, sesame and kidney bean apart from those products.