Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Örgütsel İş Stres Düzeylerinin Bazı Demografik Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışma Beden Eğitimi öğretmenlerinin iş stres düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma betimsel tarama modeli niteliğindedir. Çalışmada ölçme aracı olarak ilk bölümü katılımcılara ilişkin demografik sorulardan ve ikinci bölümü ise katılımcıların iş stres düzeylerinin belirlenmesine yönelik Theroll (1988) tarafından geliştirilen ve Demirel ve diğerleri (2007) tarafından Türkçe’ye uyarlanan iş stresi ölçeği formudur. Çalışmanın evrenini Ankara iline bağlı Beypazarı, Ayaş, Nallıhan ve Güdül ilçeleri, örneklemini ise bu ilçelerde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı kamu ve özel okullarda görev yapan rasgele yöntemle seçilmiş beden eğitimi öğretmenleri (n=520) oluşturmaktadır. Verilerin analiz edilmesinde tanımlayıcı istatistikler, ikili karşılaştırmalarda t-testi, ikiden fazla grup karşılaştırmalarında ise ANOVA testi uygulanmıştır. Sonuç olarak katılımcıların örgütsel iş stres düzeylerinin cinsiyet değişkenine göre farklılaştığı, yaş, eğitim durumu ve görev değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca katılımcıların ölçekten aldığı ortalama değerler iş yükü stres düzeylerinin yüksek olduğunu ve bununla birlikte yüksek iş kontrolü ve sosyal desteğin bulunduğunu göstermektedir. Beden eğitimi öğretmenlerine yönelik uygulanan bu ve benzeri çalışmaların beden eğitimi öğretmenlerinin örgütsel iş stres düzeylerinin belirlenmesi ve iş verimini artırıcı unsurların göz ardı edilmeyerek sosyal destek ortamının sağlanması ve beceri kullanım düzeylerini artıracak faaliyetlerin (hizmet içi eğitime yönelik) düzenlenmesinin ne derece önemli olduğu konusunda yol gösterici olacağı söylenebilir.