TÜRKİYE’DE ÇEVRESEL KUZNETS EĞRİSİNİN CO2 EMİSYONU İÇİN GEÇERLİLİĞİ: YUMUŞAK GEÇİŞ REGRESYON YAKLAŞIMINDAN YENİ KANITLAR

Abstract

Bu çalışma, Çevresel Kuznets Eğrisi (ÇKE) hipotezinin Türkiye için ne kadar geçerli ve uygulanabilir olabildiğini incelemektedir. ÇKE’nin geçerliliği 1971-2014 dönemi için kişi başına karbondioksit (CO 2 ) emisyonu ve kişi başına GSYİH veri seti kullanılarak yumuşak geçiş regresyon modeli ile test edilmiştir. Elde edilen bulgular, çevresel kirliliğin kalkınmanın ilk evrelerinde ekonomik büyümeyle birlikte yükselme eğiliminde olduğunu göstermektedir. Gelir, belirli bir eşik seviyesini (8,022 $) aştıktan sonra ise kirlilik artış oranı yavaşlamakta ancak daha fazla büyüme ile birlikte düşüş göstermemektedir. Tahmin sonuçları, belirli bir gelir düzeyinden itibaren çevresel koşullarda iyileşmelerin gözlenebileceğini ifade eden EKC hipotezinin varlığını destekleyecek kanıtlar sunmamaktadır. Bu çalışma, gelir düzeyi ile çevresel kirlilik arasındaki ilişkinin birçok faktöre bağlı olduğunu ve bu nedenle ekonomik büyümenin tek başına çevre sorunlarını çözemediğini ortaya koymaktadır. Bu araştırma bulguları, hem politika yapıcılar ve araştırmacılara çevresel kirliliği gidermek için bir rehber olarak hem de uzun vadede Türkiye'nin sürdürülebilir büyümesini sağlamak için bir politika önerisi olarak yararlı olabilir.