Farklı Çevrelerde Yetiştirilen Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinin Verim Ve Kalite Özellikleri Bakımından Karşılaştırılması

Abstract

Çalışma, yağışa dayalı ve destek sulama koşullarında, tesadüf blokları deneme deseninde 4 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Amaç; bölge koşullarına uygun, verimli, kaliteli ve stabil ıslah materyalini GGE (genotip, genotip x çevre) biplot tekniği ile belirlemektir. Yirmi beş yazlık ekmeklik buğday genotipi deneme materyalini oluşturmuştur. ANOVA (varyans analizi) analizi sonuçlarına göre, incelenen tüm özelliklerde genotipler arasında p≤0,01 düzeyinde önemli varyasyon olduğu belirlenmiştir. Destek sulama koşullarında, yağışa dayalı koşullara göre %22.3-41.3 arasında tane verimi artışı olduğu tespit edilmiştir. Özellikle G2 genotipi, %41.3 verim artışı ile destek sulamaya en yüksek olumlu yanıtı vermiştir. Protein oranı bakımından, yağışa dayalı koşullarda %0.7-18.5 daha yüksek protein değerleri gözlenmiştir. G14 genotipi, yağışa dayalı koşullarda, G22, G4 ile Dinç genotipleri ise destek sulama koşullarında en yüksek tane verimlerini vermiştir. Kalite özellikleri açısından G6, G7, G17, G24 ve Tekin genotipleri yüksek kalite değerleriyle dikkat çekmiştir. Biplot analiz sonuçları, tane verimi açısından her iki ortamda da G22'nin en ideal ve stabil genotip olduğunu göstermiştir.