Ear Votives in the Greek and Roman Eastern Mediterranean - Patacı, Sami (Muş Alparslan Üniversitesi, 2021)
Bu makalede Doğu Akdeniz’de Antik Hellen ve Roma devirlerinde bir sunu objesi olarak kulaklar incelenmektedir. Makale içinde özellikle Lydia-Phrygia sunu yazıtları ve Batı Anadolu’da bulunan sunu objeleri irdelenmektedir. Ayrıca Antik Mısır uygarlığı, Kıbrıs ve İtalya’daki buluntuların genel bir değerlendirmesi metin içinde yapılmaktadır. Antik Mısır’ın 20. Hanedanlık döneminde ilk kez büyük kulak tasvirleri olan adak stelleri görülmektedir. Tanrıça Hatshepsut Tapınağı’nda tanrıça Hathor’a sunulan kulak adaklar ise 18. Hanedanlık dönemine tarihlenir. İtalya’daki kutsal alanlarda binlerce insan vücudu parçasının modelleri ortaya çıkarılmıştır. Bu adakların Etrüsklerin yerel tanrıları Vei ve Menerva’ya adandıkları görülmektedir. Yunan ve Roma kültürlerinde ise adaklar çoğunlukla Asklepios’a sunulmaktadır. Bu konuda Anadolu’daki önemli bir Merkez Pergamon’dur.

This paper is going to focus on the meaning of ear votives in the Greek and Roman Eastern Mediterranean. It will deal specifically with Lydian-Phrygian votive stelae and votive objects from western Asia Minor. In addition, a general evaluation of the finds in Ancient Egypt civilization, Cyprus and Italy is made in the text. Votive steles with large ear depictions are seen for the first time in the 20th Dynasty of Ancient Egypt. The ear dedications presented to the goddess Hathor at the Temple of the Goddess Hatshepsut are dated to the 18th Dynasty. Models of thousands of human body parts have been unearthed in the sanctuary in Italy. It is seen that these votives are dedicated to Vei and Menerva, the local gods of the Etruscans. In Greek and Roman cultures, votives are mostly presented to Asclepius. An important center in this regard is Pergamon in Anatolia.
Doğu Akdeniz’de Antik Hellen ve Roma Devirlerinde Bir Sunu Objesi Olarak Kulak
anemon
Keywords: Kulaklar; Sunular; Steller; Asia Minor; Ears; Votives; stelae; Asia Minor